lemon muffin

img_8672

Ας συνεχίσω όμως την ιστορία από εκεί που σε είχα αφήσει… Ο Γιώργος να ετοιμάζει πυρετωδώς τις βαλίτσες του για Δελχί και εγώ να αναρωτιέμαι ποιον δρόμο να διαλέξω. Η όλη κατάσταση στα μάτια μου φάνταζε “μπρος  γκρεμός και πίσω ρέμα” και μου είχε μείνει κατάλοιπο ένα νευρικό γέλιο που δεν έλεγε να με εγκαταλείψει. Όταν δεν γελούσα έκλαιγα, όταν δεν έκλαιγα εκνευριζόμουν και μετά πάλι με έπιανε χαχανητό. Αν ήξερα καλύτερα τότε θα το είχα αποδώσει στις ορμόνες. Αλλά φυσικά δεν είχα ιδέα.

Δεν μου ήταν εύκολο να πάρω την απόφαση να εγκαταλείψω τη ζωή μου όπως την ήξερα μέχρι σήμερα και να φύγω για το μακρυνό, βρώμικο και στριμωγμένο Δελχί. Αλλά ούτε και έμοιαζε ιδανικό σενάριο μια σχέση από απόσταση, μετά από τόσα χρόνια και ενώ είχα στο παρελθόν ορκιστεί “ποτέ ξανά”. Γιατί και στο ξεκίνημα της σχέσης μας εκείνος έμενε Ελβετία και εγώ εδώ και δεν ήταν εύκολο. Είχε εντάσεις, θλίψη και άσχημη κατάληξη. Δεν λέω ότι όλες οι σχέσεις από απόσταση είναι καταδικασμένες, μην με παρεξηγήσεις. Πάντα παίζουν ρόλο οι συνθήκες, η ηλικία, η ωριμότητα, οι χαρακτήρες και ένα σωρό άλλοι παράγοντες που μπορεί να καταστήσουν τη σχέση από απόσταση μια θαυμάσια επιλογή. Απλά εγώ είχα κακή εμπειρία. Και δεν ήμουν διαθετιμμένη να το ξαναζήσω. Αλλά ποτέ μην πεις ποτέ ε?

Από το δίλημμα ήρθε να με βγάλει μια τεράστια έκπληξη. Δηλαδή όχι τεράστια, όταν το μάθαμε ήταν απειροελάχιστη, μια κουκκίδα στον υπέρηχο που δύσκολα μπορούσες να πιστέψεις πώς θα εξελισσόταν μέσα σε λίγους μήνες σε ολόκληρο ανθρωπάκι! Ένα θετικό τέστ εγκυμοσύνης, μια καραμπινάτα θετική χοριακή και μια επίσκεψη στον γιατρό που απλά επιβεβαίωσε το αυτονόητο: “συγχαρητήρια, θα γίνεις μαμά”! Είναι από τις στιγμές που θα ήθελα να υπήρχε μια κρυμμένη κάμερα να καταγράφει το ύφος μου. Υποθέτω στο βλέμμα μου κάποιος θα μπορούσε να διαβάσει το σοκ, τη δυσπιστία, τη χαρά, τον τρόμο, την ευγνωμοσύνη. Συναισθήματα που κράτησαν και εναλλάσσονταν για καιρό, εχμ, μέχρι τώρα για την ακρίβεια. Σε μια εβδομάδα ακριβώς από εκείνη τη μέρα ο Γιώργος αναχωρούσε για τη μακρυνή, άγνωστη χώρα.

img_4819

Δεν χρειάστηκε να αποφασίσω, αποφάσισε το σύμπαν για εμάς. Δεν μπορούσα να ακολουθήσω, τα εμβόλια που πρέπει να κάνεις για να ταξιδέψεις για Ινδία ήταν απαγορευτικά. Θα έμενα, διόρθωση, θα μέναμε, εδώ. Εγώ, η Τρούφα και η μικρή κουκκίδα. Ακολούθησε ένα δύσκολο τρίμηνο μοναξιάς, μεγάλης αγωνίας και απανωτών κλήσεων στο whatsapp. Όσοι έχετε βρεθεί μακρυά από τους αγαπημένους σας ξέρετε από πρώτο χέρι πως τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει την παρουσία του άλλου στον ίδιο χώρο με εμάς. Την αύρα του, την ενέργεια που γεμίζει το χώρο. Όχι, ούτε οι βιντεοκλήσεις στο Skype. Οι τρεις μήνες πέρασαν, η κουκκίδα έφτασε το μέγεθος αβοκάντο και ήρθε η μέρα που επιτέλους θα ξαναβρισκόμασταν όλοι μαζί. Πήγαμε “διακοπές”, τσακωθήκαμε επιτέλους φυσιολογικά σαν ζευγάρι, αγαπηθήκαμε και κάπου εκεί αποφάσισε η μικρή να κάνει αισθητή την παρουσία της. Μοιρίζομαι attention seeker. Θα πήρε από τη μαμά.

Έχω πολλά που θέλω να μοιραστώ μαζί σου για τους τελευταίους 7 μήνες. Αλλά δεν θα το κάνω σήμερα. Έχουμε καιρό. Πιο πολύ ήθελα να σου πω επίσημα για τη μικρή -ναι ξέρω ότι το έχεις διαβάσει στο instagram- καθώς και για ποιον λόγο αναγκάστηκα να μείνω εδώ ενώ ο σύντροφός μου έφυγε. Πολλοί θα σπέυσουν να πουν για το άτυχο timing αλλά έχω καταλήξει ότι δεν θα μπορούσε να είναι πιο σωστός ο χρόνος που αποφάσισε αυτό το μωράκι να κάνει την εμφάνισή του. Εγώ πριν από εκείνη δεν ξέρω αν ήμουν έτοιμη να ακολουθήσω τον Γιώργο σε κάτι τόσο περιπετειώδες και μακρυά από τον χαρακτήρα μου. Ίσως να μην το έπαιρνα ποτέ απόφαση. Τώρα καταλαβαίνω ότι είμαι ικανή για πολλά περισσότερα από όσα πίστευα και αρχίζω να αντιλαμβάνομαι ότι τα αγαπημένα μου “κουτάκια” στα οποία τόσο καλά νόμιζα ότι έχω τακτοποιήσει τη ζωή μου, τελικά λίγη σημασία έχουν. Δεν ξέρω τί θα γίνει στο μέλλον, θέλω τόσο πολύ να κάνω σχέδια, αλλά όχι, τσου, το έμαθα το μάθημα μου. Θα δούμε. Όλοι, φίλοι, οικογένεια, απλοί γνωστοί, έχουν συσπειρωθεί να βοηθήσουν την κατάσταση. Τα “είμαι εδώ” και “πάρε με ΟΤΙ και αν χρειαστείς” με ανακουφίζουν και με γεμίζουν ευγνωμοσύνη. Ελπίζω να τα καταφέρουμε και στο μέλλον να είμαστε πάλι όλοι μαζί, κάπου, στο Δελχί, την Αθήνα, ειλικρινά οπουδήποτε. Εν τω μεταξύ βρισκόμαστε όσο πιο συχνά επιτρέπουν οι συνθήκες προβάροντας -κάπως άτσαλα είναι η αλήθεια, αλλά με μεγάλη επιθυμία να τα καταφέρουμε- τον νέο μας ρόλο.

Το blog θα μας ακολουθήσει σε αυτό το ταξίδι, αυτή είναι η απόφασή μου, είναι και αυτό κομμάτι της οικογένειάς μας και πλέον όχι απλά χόμπυ, αλλά επίσημα η δουλειά μου. Ίσως δεις τη θεματολογία του να εμπλουτίζεται, θα εξελίσσεται και αυτό μαζί μας αλλά σίγουρα δεν θα πάψει να υπάρχει. Έκανα ένα διάλειμμα το καλοκαίρι για λόγους που φαντάζομαι πλέον κατανοείς, αλλά μεταξύ μας δεν έβλεπα την ώρα να ξαναγυρίσω στην αγαπημένη μου θέση πίσω από το πληκτρολόγιο! Έχω ΤΟΣΑ πολλά που θέλω να μοιραστώ μαζί σου, ελπίζω να μείνεις στην παρέα μας :)

xxx

Χριστίνα

screen-shot-2016-11-22-at-3-37-58-pm

9 Comments on lemon muffin

  1. Σίλια
    November 22, 2016 at 5:14 pm (6 months ago)

    Αν και δε νιώθω την ανάγκη, συνήθως, να σχολιάζω, θέλω να σου ευχηθώ με το καλό!Πολύ συναισθηματικό κείμενο.. <3

    Reply
    • christina
      November 22, 2016 at 5:27 pm (6 months ago)

      Σε ευχαριστώ πολύ Σίλια! <3

      Reply
  2. Alexandra
    November 23, 2016 at 10:21 am (6 months ago)

    Πολλά συγχαρητήρια!!! Εύχομαι ό,τι καλύτερο στην οικογένειά σας!!!

    Reply
    • christina
      November 24, 2016 at 1:28 pm (6 months ago)

      Ευχαριστούμε πολύ! :)

      Reply
  3. Emma
    November 23, 2016 at 3:46 pm (6 months ago)

    ❤️❤️❤️ Σε αγαπω!
    Το ξέρω ειναι λιγο κλισέ το comment μου αλλά για ότι χρειαστείς είμαι εδώ

    Reply
    • christina
      November 24, 2016 at 1:28 pm (6 months ago)

      Δεν είναι κλισέ, είναι ότι πιο όμορφο! Και εγώ σας αγαπώ <3

      Reply
  4. Jovanna Tsouroula
    November 30, 2016 at 10:13 pm (6 months ago)

    Teleio!!!Me to kalo!!!!

    Reply
  5. Μυρτώ
    March 6, 2017 at 12:53 pm (3 months ago)

    Να σου ζήσει η μικρούλα σου και να είστε πάντα αγαπημένοι και υγιείς! Ολα τα άλλα θα βρουν το δρομο τους :-) Να γράψεις κι ενα βιβλίο κάποια στιγμή, γιατί πραγματικά γράφεις υπέροχα! Αγαπώ το γούστο σου στη διακοσμηση και τη γωνιά της μικρής Μέλιας we want more

    Reply
    • christina
      April 22, 2017 at 1:46 pm (1 month ago)

      Μυρτώ μου σε ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα λόγια σου και τις γλυκές ευχές! Όσο για τη γωνία της μικρής Μέλιας έρχεται άμεσα ποστ με περισσότερα! <3

      Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment *